Schilderij van Jan De Ridder officieel overhandigd

(foto Geert Bonne)

Op woensdag 28 mei werd het schilderij van Jan De Ridder plechtig overhandigd aan Frank Beke, voorzitter van Amsab-ISG, door de heer Maurice Leyman, achterkleinzoon van Jan De Ridder, en zijn echtgenote.
Het schilderij was ons bekend door een afbeelding in het boek van Avanti, 'Een Terugblik' (deel 1, p. 152), maar we konden niet vermoeden dat het origineel nog bestond. De kunstenaar is onbekend, ook een jaartal ontbreekt. Jan De Ridder was de stichter en de eerste voorzitter van de Broederlijke Maatschappij der Wevers van 1857 tot 1867.

Een meer gedetailleerd artikel hierover vindt u in ‘Brood & Rozen’, (2008)2

Schilderij Jan De Ridder
Olieverf op doek
123 cm x 93 cm

Gerestaureerd: De Bleye ‘Onverschilligheid – Vooruitzicht’

De vroege socialistische beweging van Gent maakte vaak en graag gebruik van kunst. We kennen diverse grote schilderijen die niet alleen de lokalen sierden, maar ook werden meegedragen in de stoeten. Jules De Bleye (1846-1901) was een van de belangrijkste kunstenaars, naast Jules Van Biesbroeck en Achilles de Maertelaere (Bentos). De Bleye was al in 1872 lid geworden van de Eerste Internationale en hoorde tot de kleine kring die na 1877 de doorstart van de beweging hadden meegemaakt. Via de verhalende taferelen van zijn schilderijen richtte hij zich naar de vaak ongeletterde man en vrouw in de straat. Het diptiek Onverschilligheid – Vooruitzicht dateert uit 1895 en stelt de – katholieke – liefdadigheid, tegenover de – socialistische – solidariteit. Na meer dan een eeuw dienst, werden beide werken recent en met de hulp van Amsab-ISG gerestaureerd. Op donderdag 22 mei werden ze ingehuldigd. Ze zijn te bezichtigen in de vernieuwde lokettenzaal van Bond Moyson op de Vrijdagmarkt te Gent.

Geert Van Goethem

Van de Wolga tot de Oder. Foto’s van de opening, 8 mei 2008

Le temps des cerises

“Vijfendertig jaar na zijn laatste plaat laat Bobbejaan Schoepen opnieuw van zich horen. Niet met songs waarin hij de liefde voor zijn duivenkot of de jodelkunst bezingt, maar met Franstalige ballades, country noir, levensliederen en mijmeringen (…)”1

Een van de liederen is ‘Le temps des cerises’. Het liedje is bij ons vooral bekend geworden in de jaren 1950-1960 door de versie van de populaire Franse chansonnier, acteur Yves Montand. Wat minder geweten is, is dat het ook tot het klassieke repertorium van de socialistische beweging behoort. Het werd in 1866 geschreven door Parijzenaar en socialistisch militant Jean-Baptiste Clément; het was zeker niet zijn meest politieke lied.

Clément zelf werd geboren in 1836 en ging op 14-jarige leeftijd al werken. Al gauw kwam hij in contact met socialistische journalisten en moest daardoor in 1867 naar Brussel vluchten. Hij heeft de tekst van Le temps des cerises in Parijs geschreven, meegenomen naar Brussel en daar aangeboden aan Antoine Renard, een Franse operazanger in Brussel, om er muziek bij te componeren. Het is in Brussel dat de tekst voor het eerst gepubliceerd werd. Onbegrijpelijk is dat de twee afstand deden van alle rechten.

Na zijn terugkeer in Frankrijk hervatte hij zijn samenwerking met socialistische periodieken waardoor hij in de gevangenis belandde. Hij kwam vrij in 1870 en nam deel aan de opstand van de Parijse Commune (1871) waar hij verkozen werd in de Conseil de la Commune. Na de nederlaag tijdens de ‘semaine sanglante’ (waar Clément op de barricades stond en waar hij een lied schreef met dezelfde titel) kon hij vluchten, eerst naar Londen, en dan weer naar Brussel. In 1885 droeg hij het lied op aan Louise, een vrouw die de gewonden op de barricaden kwam verzorgen. Op die manier kreeg het lied de status van 'het lied van de Commune'. Het lied over een verloren liefde werd het lied over een - weliswaar mislukte - revolutie.

Na de amnestie van 1880 werkte Clément in de Franse Ardennen aan de opbouw van de socialistische beweging met redevoeringen en liederen. Tijdens die jaren nam hij positie tegen de anarchisten en Jules Guesde. Hij stierf in 1903 en werd begraven op Père Lachaise.

(1) De Morgen, 28/05/2008

Rik De Coninck

Bobbejaan & Geike (Hooverphonic) — Le temps des cerises
video © alle rechten voorbehouden

> INGEZONDEN

Brugse Poort gefixeerd: fotoboek en tentoonstelling

Brugse Poort gefixeerd
Een project van de Dienst Kunsten/Stad Gent en Fixatief/Bij’ De Vieze Gasten

Stilgevallen bewegingen
Observaties van dagelijks leven
van en door gewone mensen
Geen kunstenaars met torenhoge ambities
Geen esthetisch gezwam of chique poses
Geen spannende sensatie of snapshots
Geen vrijblijvendheid
Geen rauwe miserie of kwelling
Wel diep medevoelen
Aangename herinneringen
Zachte verwondering
Engagement
Kritische kanttekening
Pretentieloos kijken en
Warm participerend

Dit kijkboek heeft een dubbele waarde: een meelevende blik aanbieden en tegelijk een authentiek document in beeld en tekst vastleggen. Beide zijn de basisingrediënten van sociale fotografie. Van in het begin was fotografie immers meer dan een leuk of mooi prentje: ook een kritische getuige van feiten en fenomenen, een verteller en actievoerder. Het resultaat is dat elke kijker zich door deze beelden en verhalen thuis voelt in de wijk Brugse Poort, een van de longen van Gent.

Dit boekje is ook geen voorbijgaande eendagsvlieg.
Elk trimester geven Fixatief en de Schuunschgreivers hun indrukken en visie over de wijk in Ons Kommeere, een gratis buurtkrant van, over en voor de bewoners.
Samen met de Propere Fanfare vormt dit driespan van Bij’ De Vieze Gasten de ogen, de mond en de oren van de Brugse Poort.

(Fragment uit de tekst van Leo Wymeersch)

Vanaf 17 juni is er een tentoonstelling over de Brugse Poort in de Stadsbibliotheek van Gent.

Voor meer info: stef.bossuyt@Gent.be